Over beeldvorming enzo…

Er is iets waar ik nu al een ganse week lastig van loop maar tegelijk denk :Sofie, trek je dat toch niet zo aan !
Maar na een week ambetant gevoel moet het eruit, want het belangt een héél grote doelgroep aan die toevallig ook de doelgroep is waar ik met hart en ziel voor werk.
Een doelgroep waarvoor ik nogal gevoelig ben rond het beeld die er rond gevormd wordt…door anderen en uiteindelijk ook door zichzelf omdat men vaak jarenlang geen andere klok hoort luiden en dus ook niet weet hoe die andere klok klinkt.
En ja, ik ben rond dat thema nogal een pietepeuterig ambetant mens als ik het gevoel krijg dat het gewenste beeld/resultaat de mist dreigt in te gaan door een een ongelukkig gekozen naam/slogan.
Waar zit ik nu al een ganse week mijn kas over op te fretten?
Hierover ===> Supporters voor G-sporters
Uit alle media heb ik begrepen, dat het de bedoeling is om meer fans aan te trekken die oprecht geïnteresseerd staan juichen op wedstrijden en andere events.
Mensen die TROTS zijn op wat de sporters presteren !
Volgens mij is het niet de bedoeling om supporters aan te trekken die aan de zijlijn staan te juichen omdat “deze mensen” dutskes zijn…want dat ben je zeker niet als je bepaalde sportprestaties haalt waarvan ik me al bekaf voel als ik er nog maar aan denk! (ik leuter er al een jaar over om mijn leven te verbeteren op dat vlak. Na de zomer…misschien…denk ik. 🙂 )

Ok, dit gezegd zijnde, terug over naar de boodschap van de dag.
Het zit namelijk zo…
Ik merk dat er vaak dit soort campagnes de ronde doen bij minderheidsgroepen en dat die aandacht krijgen ook.
Je zou nu kunnen denken : ja maar, waar zit jij dan over te mekkeren? Het doel is dan toch bereikt?
Mijn antwoord : Ja, maar…
Draait het doel dan ENKEL om geld?
Draait het ook niet rond gezien worden voor wie je BENT?
Draait het ook niet rond je eigenwaarde respecteren?

Volgens mij wel…
Binnen mijn persoonlijk leven en deze boodschap zal ik ook blijven uitdragen via Krijtlijn.
Tot in den treure als dat nodig is.
En nee, niet op een verbitterde of strijdvaardige manier.
Maar recht uit mijn hart in de hoop via deze weg andere harten te bereiken.
Want dit is naar mijn gevoel één van de weinige manieren om van het wij/zij verhaal een WIJ-verhaal te maken.
Dit is volgens mij ook één van de weinige wegen om van inclusie echt een werkwoord te maken…

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *